در حالت پیش فرض اتوکد ، خطوط اندازگذاری ، به نقاطی که  بر روی آن ها ترسیم شده اند قفل می شوند ،  در این حالت با جابجا کردن جسم ، خط اندازه نیز جابجا می شود، مشکل زمانی ایجاد می شود که خطوط اندازه به  دستگاه مختصاتی پروژه قفل شده باشند ، در این حالت با جابجا کردن نقشه ها ، خطوط انداز  افزایش طول خواهند داد و یا اصولا جابجا نمی شوند . فرمان DDA  که  اختصار Dimension Disassociate   است،  وابستگی خطوط اندازه با ترسیم یا وابستگی خطوط اندازه به دستگاه مختصات را حذف می کند و هنگام استفاده از دستورMove خطوط  اندازه دچار مشکل  نخواهند شد. برای اجراء این فرمان دستور dda را در خط فرمان تایپ کنید و مجموعه خطوط اندازگذاری را یکجا انتخاب کرده و Enter نمائید.

بعد انجام مراحل ستون گذاری از منوی Home  بخش  Structure  گزینه Beam وبا استفاده از کلید آبشاری مجاور این گزینه، گزینه Beam System  را انتخاب نمائید.

با انتخاب این گزینه محیط اسکچ فعال می شود

اکنون با استفاده از ابزارهای ترسیمی موجود در بخش Draw شروع به ترسیمات محدوده تیرریزی نمائید.

توجه داشته باشید با کمک گزینه Beam Direction امکان تعیین جهت تیرریزی نیز فراهم است.

از بخش Beam System Properties  و از منوی Pattern  شیوه های مختلف تیرریزی را در مقابل Layout Rule می توانید تعیین نمائید. گزینه های موجو د به دیدن صورت عمل می کنند :

Fixed Distance : با کمک این گزینه می توانید فاصله اولین تیر را از تیر اصلی مجاور تعیین نمائید ( فاصله تا آکس تیر اصلی مجاور)

Fixed Number : با کمک این گزینه می توانید تعداد تیرهای مورد نظرتان را در دهانه مورد نظر تعیین کنید فاصله ها به صورت خودکار محاصبه خواهد شد

Maximum Spacing : در این شیوه فاصله میان تیر های تیر ریزی تعیین می شود و سپس نسبت به شاه تیرهای مجاور در مرکز مستقر می گردند

Clear Spacing : این شیوه مشابه به حالت Fixed Distance عمل می نماید با این تفاوت که اندازه از یک ضلع تیر ها تعیین میشوند نه از آکس آن

پس از انجام تغییرات روی گزینه Finish  کلیک نمائید و با دید سه بعدی نتیجه کارتان را مشاهده نمائید.

چند سالی هست که تولید نرم افزارهای تخصصی  به طور قابل توجهی سریع و به روز شده است . هر سال چند ماه مانده به سال جدید میلادی نسخه جدید منتشر می شود و اگر دیر بجنبید دانستنیهایتان رنگ کهنگی خواهد گرفت .

مکس و اتوکد ۲۰۱۰ نسبت به نسخه های پیشین قابلیهای جدیدی دارند که برخی از آنها به این شرح اند:

در اتوکد ۲۰۱۰ ویرایش ویژگیهای داینامیک در بلوک ها آسانتر شده و قابلیت های آن افزایش یافته است.

قابلیت ارسال فایل های ترسیمی در اتوکد ۲۰۱۰ به پرینتر های سه بعدی که در واقع امکان نمایش پیرامونی کار را به شما می دهد.

سازگاری بیشتر اتوکد برای خروجی های Pdf ، مثل کمتر شدن حجم فایل های خروجی آن

قابلیت ویرایش سه بعدی احجام به صورت آزادانه که امکان  ایجاد فرمها ی سیال را آسانتر کرده است.

در مکس ۲۰۱۰ نیز پنجر جستجوی مواد تغییر کرده است و امکان جستجو و نمایش سریعتر را فراهم می کند.

امکانات میکس صدا در ساخت انیمیشن افزایش یافته است . قابلیت های وارد کردن اشیاء در مکس بهتر شده و برخی از مشکلات عدم سازگاری این برنامه با سایر تولیدات رفع شده است. سایه زن جدیدی به نام Mental mill  در آن اضافه شده است.

در محیط مکس صفحه و مجموعه از اشیاء را برای محیط ایجاد کنید. توجه داشته باشید از آنجا که میزان شدت نورهای تنظیم شده در نورهای  Vray   برای استفاده در دوربینهای آن تعیین شده است پس برای آسانتر شدن تنظیمات باید دوربین Vray را نیز ایجاد کنید و آنرا  پنجره دید خود قرار دهید. هرچند امکان استفاده از دوربینهای معمولی را دارید اما بایست میزان شدت نورها و سایر تنظیمات اضافی را اعمال نمائید تا نتیجه بگیرید.

ازسربرگ Create  گزینه Lights را انتخاب کنید و از زیر مجموعه  نورهای موجود درآن نورهای Vray را برگزینید. از دو نوع مختلف نور Vray  نور VRay Sun را انتخاب کنید و در صحنه بر روی نمای پلان ، مکانی برای استقرار آن ایجاد کنید.

بعد از کلیک بر روی صفحه پنجره ای باز خواهد شد که از شما سئوال می کند آیا می خواهید به صورت اتوماتیک Environment map را اعمل شود یا خیر ؟ که در اینجا گزینه No  را برگزینید تا خودمان به صورت دستی تنظیمات لازم را اعمال کنیم. چنانچه گزینه Yes  را انتخاب کرده باشید نقش آسمان در محیط شما اعمال خواهد شد که برای نمایش آن کافیست کلید ۸  از صفحه کلید را بفشارید. پنجره Environment & Effect     باز می شود و شما نقش آسمان  را در بخش Background  خواهید دید. از آنجایی که می خواهیم نقش آسمان را خودمان به صورت دستی ایجاد کنیم لذا روی VraySky] [ در پنجره Environment & Effect     و بخش Background کایک راست کنید و گزینه Clear  را انتخاب کنید.

اکنون پنجره Environment & Effect    را ببندید و کلید M  را بفشاری تا پنجره مواد باز شود. روی یک ماد کلید کنید و کلید “Get Material” را از پایین اسلات مواد بفشارید. پنجره Material/Map Browser باز می شود و شما می توانید نقش آسمان را به نام  VRaySky  از میان مواد موجود اتخاب نمائید.

بعد از انتخاب VRaySky گزینه مقابل manual sun node را تیک بزنید و روی کلید مقابل Sun Node  کلیک کنید . در این حالت  منبع نور خورشیدی را که در صحنه ایجاد کرده اید را انتخاب نمائید . اگر اینکار را درست انجام دهید نام این نور مقابل Sun Node نمایش داده خواهد شد. میزان sun intensity multiplier  را به عدد ۰/۵ تغییر دهید.

اکنون مجددا پنجره Environment & Effect     را باز کنید برای اینکار کلید ۸ از صفحه کلید را بفشارید. اکنون ماد VRaySky را بفشارید و بر رویMap   Environment بیاندازید . در پنجره ای که باز میشود گزینه Instance را انتخاب کنید . به عبارت دیگر شما اکنون  یک کپی Instance از نقش VRaySky خود را به محیط پیرامونی صحنه اعمال کرده اید.

اکنون نوبت تنظیمات رندر در پنجره رندر Vray  است.

کلید F10 از صفحه کلید را بفشارید و سربرگ Renderer را انتخاب کنید.

بخش Global switches  را انتخاب کنید و تیک مقابل default lights را بردارید.

بخش Indirect Illumination را انتخاب کنید و کلید On را فعال کنید. گزینه Saturation میزان ترکیب رنگ اشیاء مجاور هم را تعیین میکند.

بخش Irradiance map را انتخاب کنید. در قسمت Current Present   میتوانید گزینه  ”Very Low” را انتخاب کنید و برای رندرهای با کیفیت تر پایانی گزینه هایی با کیفیت بالاتر را برگزینید.

در بخش Environment گزینه reflection and refraction  را فعال نمائید . برای آنکه انعکاس آسمان را در اشیا ء دارای انعکس مشاهده کنید کافیست نقش آسمانی را که ایجاد کرده اید بر این گزینه نیز کپی نمائید.

در پایان از صحنه دید از دوربین Vray رندر بگیرید. توجه داشته باشید چنانچه شدت نور ویا شدت نقش آسمان را زیاد تعیین کرده باشید با یک رندر کاملا سفید مواجه می شود برای تعیین میزان نور در تنظیمات نور میزان Intensity Multiplier  را تغییر دهید و برای تعیین شدت روشنایی آسمان گزینه sun intensity multiplier را تغییر دهید.

استفاده از فرمان TRIM

برای مثال ۲ خط A  و B را به نحوی ترسیم کنید که با هم متقاطع بوده و  خط  A    از روی B امتداد داشته باشد. اکنون TR را  در بخش فرمان  اتوکد تایپ  کنید و کلید Enter و یا Space   صفحه کلید را بفشارید.

اکنون خط B را انتخاب کنید  Enter نموده و سپس امتداد خط A را انتخاب کنید تا پاک شود .

نحوه دیگر استفاده از این فرمان به این ترتیب است که بعد از وارد کردن TR ، دو بار به صورت پی در پی کلید Space را بفشارید . اکنون با کلید روی امتداد خطوط می توانید بخش های اضافی هر خط را پاک کنید.

EXTRIM  یکی دیگر از فرمانهای پر کاربرد و جالب در مجموعه فرمانهای منوی Express در اتوکد است. تفاوت این فرمان با فرمان TRIM   در وسعت محدوده عمل آن است به این معنی که با انتخاب یک شکل و یا یک محدوده بسته ( یک Polygon  ) می توانید تمامی خطوط ، هاشور ها و یا هرچیز دیگر متقاطع با آن محدوده را پاک کنید. برای اینکار کافیست کلمه EXTRIM  را در خط فرمان تایپ کنید . اکنون شکل مورد نظر را انتخاب کنید و سپس محدوده داخل و یا خارجی آن جسم را  انتخاب کنید تاامتداد  اشیاء متقاطع با جسم مورد نظرتان در آن محدوده پاک شوند.

درهنگام نصب اتوکد حتما  با گزینه ای برخورد کرده اید که از شما سوال میشود آیا تمایل به نصب EXPRESS TOOLS دارید یا بعدا میخواهید نصبش کنید، اگر این گزینه را فعال کرده باشید پس از پایان مراحل نصب اتوکد در پنجره منو گزینه Express نیز افزوده خواهد شد. اکسپرس ها شامل فرمانهای حرفه ای در اتوکد هستند و در واقع کاربرانی  که آشنایی بیشتری با اتوکد داشته باشند  بهتر می توانند از آنها استفاده کنند.

مشهورترین  این فرمانها ، فرمان های مثل BREAKLINE ،Super hatch  و Explode Text هستند که با رفتن به منوی Express میتوانید آنها را بیابید.

فرمان Overkill از جمله فرمانهای Express  است.شاید بارها پیش آمده باشد که در طول ترسیم هایتان سهوا  چند خط را بر روی هم ترسیم کرده باشد . اینکار برای یک یا چند مورد محدود شاید مشکلی ایجاد نکند اما وقتی فایل شما وسیع باشد و حجم زیادی داسته باشد، آنجاست که مشکل خطوط روی هم افتاده نمود پیدا میکند. حرکت Zoom کند میشود ، حجم فایل به طور قابل ملاحضه ای بالا میرود و چه بسا که سیستم تان از کار بیافتد. فرمان Overkill با تمامی سادگی اش می تواند تمام این مشکلات را برطرف کند. کافیست در پنجره فرمان اتوکد فرمان Overkill راتایپ کنید. پنجره ای باز میشود و از شما دقت و دسته بندیهای مختلف اشیاء صحنه را سوال میکند. با تعیین بخش هایی که میخواهید پاک کنید و تعیین عدد Numeric fuzz و فشار Ok  تمامی اشیاء روی هم ترسیم شده را میتوانید پاک کنید.

عدد Numeric fuzz دقت تشخیص اشیاء همانند در صحنه را تعیین میکند. اگر این عدد را مقدار  صفر بگذارید . تمامی اشیای پاک خواهند شد که از نظر مشخصات کاملا یکسان باشند و با انتخاب عددی بیشتر از صفر تشابهات میان اشیاء کمتر نیاز خواهد بود. مثلا فرض کنید دو دایره با میزان خطاء ۰/۰۰۰۰۱  در اندازه شعاع  هایشان ، روی هم ترسیم شده باشند. اگر عدد Numeric fuzz  را روی صفر بگذارید این دایره ها به دلیل همان تفاوت ناچیز پاک نمی شوند اما اگر این عدد را ۰/۰۰۰۰۱ بگذارید آنگاه از این میزان خطاء میان اشیاء مشابه نادیده گرفته خواهد شد و در این مثال یکی از دایره ها پاک میشود.

شما در بخش  Object comparison settingsمیتوانید ویژگیهای مشابه ای را که میخواهید اشیاء داشته باشند انتخاب یا حذف کنید.

دوستانی که تاکنون تجربه انجام پروژه های فاز ۲ معماری را داشته اند با مشکلات و سختیهای انجام چنین پروژه هایی کاملا آشنایند. اصولا آنچه که کار فاز ۲ معماری را دشوار می سازد حجم زیاد اطلاعات ، ویرایش های مختلف  پروژه ، اصلاحات آن و ترسیم های مختلف با مقیاس های گوناگون از اجزاء مختلف است. دشواری کار زمانی بیشتر نمود پیدا میکند که یک پروژه را بین چند کاربر تقسیم میکنیم و باید هرکس بخشی از آن را انجام دهد، همانند سازی نقشه ها  ، استفاده از یک استاندارد مشخص ، مطلع ساختن از تغییرات حین انجام کار ، همه و همه از جمله این دشواریها بشمار می روند.

نرم افزار ریوایت (Revit) برای رفع این مشکلات طراحی شده است. شاید اتوکد با تمام ابزارهای قابل انعطافش چند سالی است در بین معماران جا باز کرده باشد اما قطعا کار با آن  جهت انجام پروژه های معماری ، به آسانی کار با ریوایت (Revit) نیست.

نسخه ریوایت (Revit  Architecture) برای معماران همه چیز دارد !از رندر های با کیفیت مکس گرفته تا  شیت بندیهای فاز ۲! ریوایت حتی امکان متره برآورد ، تهیه جدول های مصالح ، جدول های مساحتی ، ترسیم های مربوط به دیتایل ها ، تنظیمات ویژه برای کار تیمی روی یک پروژه ، نمایش تداخل های نقشه با جزئیات سازه ای پروژه ، پرزانته هایی از کار ، تنظیم بزرگنمایی ها و تیپ بندی های درب و پنجره و هر چیزی دیگری که نیاز یک دفتر مشاوره باشد!ریوایت (Revit) به عقیده من ترکیبی است از مکس و اتوکد ، و گلچین پرکاربردترین فرمان ها ی آن مخصوص معماران.

این نرم افزار محصولAutodesk  است و دو نسخه Architecture و Structure  دارد. نسخه معماری آن شامل آلبومی از تیپ های مختلف اجزاء ساختمان مثل درب و پنجره ، دیوار و غیره است.

برای اطلاعات بیشتر در این زمینه به سایت رویت ایران مراجعه کنید:  http://revit.ir

امروزه هرچه واقعی تر نشان دادن طرح های معماری قبل از انجام آن،  برای یک طراح امتیاز شمرده  میشود زیرا به کارفرما اجازه می دهد قبل از انجام پروژه از نتیجه آن مطلع شود و در جهت رفع کاستی های مورد نظرش پیشنهادهای به طراح ارائه کند. از میان پلاگین های مختلف  ۳d max این روزها در ایران Vray اسم و رسمی پیدا کرده است هرچند این پلاگین تنها یکی از انواع و اقسام پلاگین های مکس شمرده میشود.

با نصب Vray اجزاء و عناصر مختلفی به محیط مکس افزوده میشود.نور های  Vray،اشیاء Geometric  آن ، مواد و بافت های موجود در آن، دوربین ، سایه زن ها و از همه مهمتر سربرگ رندر آن که با تنظیماتش ، امکان کنترل کلیه پارامتر های صحنه را فراهم میکند.

در دسامبر سال ۲۰۰۱ نسخه بتا Vray توسط  Chaotic Dimension siteبه صورت رایگان در اختیار همه قرار گرفت و پس از آزمایش های صورت گرفته روی آن توسط کاربران مختلف در سال ۲۰۰۲  اولین نسخه آن به قیمت ۲۹۹ دلار  بازار عرضه شد.

تولد Vray  در واقع از سال ۲۰۰۲  است یعنی زمانی که شرکت Chaosgroup به طور رسمی نسخه های مختلف آنرا ارئه کرد. نسخه های بیسیک آن ۲۲۴ دلار و نسخ های پیشرفته آن تا ۵۵۹ و۷۹۹ دلار هم فروخته شد. در اکتبر همان سال نسخه های رایگانی هم ارائه شد که تنها بخش های از امکانات Vray را داشت.

Richard Rosenman اولین انیمیشن ۶۰ ثانیه ای را با نام Covena را در سال ۲۰۰۲ با ورژن ۰/۱۰/۰۱۱۲۱۳۰۱ Vray و مکس ۴/۲ساخت.

واژه OLE  که  اختصار Object Linking & Embedding  است  به منظور اشتراک گذاشتن یک فایل در میان برنامه های مختلف در ویندوز است. برنامه اتوکد نیز از این ویژگی پشتیبانی می کند. برای مثال میتوانید جدول ها تهیه شده درExcel را به طور مستقیم به فایل اتوکد خود وارد کنید و یا متنی را که در Word نوشته اید در اتوکد نمایش دهید.

۱-      برای اینکار از منوی Insert گزینه OLE Object را انتخاب کنید تا پنجره مربوطه باز شود.

۲-      در این پنجره ۲ انتخاب خواهید داشت. می توانید فایل جدیدی را ایجاد کنید و یا از فایل های ایجاد شده قبلی خود استفاده نمائید.

۳-      چنانچه گزینه creat From File را بفشارید می توانید از گزینه Browse فایل آماده شده قبل را برگزینید. توجه داشته باشید که در صورتیکه گزینه Link را از پائین پنجره انتخاب کرده باشید بعد از وارد کردن فایل میتوانید آنرا مجددا تغییر دهید ویا با تغییر فایل ، تغیرات آن در فایل اتوکدتان دیده خواهد شد.

۴-      بعد از اینکه فایل را وارد فضای ترسیمی اتوکد کردید با کلیک راست روی آن و انتخابOLE    میتوانید به گزینه های آن مثل Open ، یا Convert .

5-      شما می توانید با استفاده از فرمان OLEFRAME نحوه نمایش کادر موضوع وارد شده را تعیین کنید . با وارد کردن عدد

۰ : خط دور موضوعات نه دیده میشود نه پلات میشود. عدد ۱ : هم قابل مشاهده و هم قابل پلات مشود. ۲: دیده میشود اما پلات گرفته نمی شود.

۶-      توجه داشته باشید که چنانچه قصد جابجا کردن فایل اتوکد خود را دارید می بایست فایل های متصل شده به آنرا نیز همراه با آن جابجا کنید.

در دستور PEDITE اگر به کمک گزینهMULTIPLE بیش از یک خط را انتخاب کنید و این خطوط همه از نوع چند خطی ها (POLILINE)نباشد، پیغام

Convert Lines and Arcs to Polylines[Yes/No]?<Y>

ظاهر می شود و از شما می پرسد که تمایل به تبدیل این خطوط به چند خطی دارید یا خیر.برای اینکه از این به بعد ، هنگام اجرای دستور PEDITE عمل تبدیل خطوط و منحنی ها به چند خطی به طور خودکار انجام شود، مقدار سیستمی PEDITACCEPT را به ۱ تغییر دهید:

Command: PEDITACCEPT

Enter new value for PEDITEACCEPT<0> 1

بار دیگر دستور PEDITE را اجرا کنید پس از انتخاب گزینه MULTIPLE تمام خطوط را انتخاب کنید. این بار پاره خط ها به طور خودکار،  به چندخطی های یک قطعه ای تبدیل می شوند.